"Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym..." Dz 2,1-11

W pięćdziesiąt dni po Uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego wierni obchodzą Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Uroczystość tą nazywamy czasem potocznie Zielonymi Świątkami, ale nazwa ta nie ma genezy dogmatycznej, lecz wywodzi się z obrzędów ludowych, związanych z urodzajami na roli.

W tym dniu wspominamy pamiątkę zstąpienia Ducha Świętego na Apostołów i Maryję, które dokonało się w wieczerniku. Zesłanie Ducha św. uważa się za początek Kościoła - początek powszechnej misji ewangelizacji.

Jest to niejako dopełnienie objawiania się Boga ludziom: Bóg Ojciec przebywa wraz z Izraelem w Starym Testamencie, Syn: Jezus Chrystus narodził się, umarł i zmartwychwstał, zaś Duch Święty zstąpił na Apostołów; Kościół pierwotny już w Nowym Testamencie; po wniebowstąpieniu Chrystusa.

D E K R E T
dotyczący dyspensy od obowiązku
uczestnictwa we Mszy Świętej

W związku ze zniesieniem limitu uczestników zgromadzeń religijnych w kościołach, co daje faktycznie możliwość udziału w liturgii wszystkim wiernym, począwszy od Niedzieli Zesłania Ducha Świętego, przypadającej 31 maja 2020 r., zgodnie z kan. 87 § 1 i kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego, odwołuję udzieloną wcześniej ogólną dyspensę od obowiązku uczestnictwa w Mszy Świętej w niedziele i święta nakazane.

Jednocześnie utrzymuję dyspensę dla:

• osób w podeszłym wieku
• osób z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura)
• osób, które czują obawę przed zarażeniem.

Dziękując Bogu za opiekę i błogosławieństwo w trudnym czasie epidemii, zachęcam wszystkich wiernych do korzystania z posługi duszpasterskiej, szczególnie z sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii.

 + Stanisław Budzik
Arcybiskup Metropolita Lubelski

Lublin, 28 maja 2020 r.

"Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba." (Dz 1,11)

Wniebowstąpienie Jezusa zamyka czas Jego obecności w ludzkim ciele na ziemi. Nie śmierć jest odejściem Jezusa z tego świata, ale właśnie wniebowstąpienie. Tak cicho i ubogo jak przyszedł na ten świat, tak też, niemal niepostrzeżenie, z niego odchodzi. Nie dokonał żadnej rewolucji, nie wyzwolił Izraela z niewoli rzymskiej. Rozpoczął jedynie dzieło przemiany i proces wyzwalania człowieka ze zła.

To zadanie mają kontynuować Jego uczniowie. To oni słyszą w chwili rozstania wezwanie do czekającej ich misji: Będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi. Jest to zadanie w równej mierze wielkie, jak i odpowiedzialne: Kto może pojąć, niech pojmuje.
W swoim narodzeniu Chrystus wniósł w ludzki świat Boże życie. O tym co Boże pouczał, a naukę tę potwierdzał znakami i cudami. A czynił to jak Ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Za tę naukę zapłacił życiem. Teraz, w chwili wniebowstąpienia wraca do Ojca, niosąc ze sobą swoich braci, tych którzy w Niego uwierzyli. Ten, kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką.

Dzisiaj nasze spojrzenie z tej biednej, umęczonej ziemi powinno podążyć za Chrystusem, nie po to jednak, aby o trudach ziemskiej wędrówki zapomnieć, lecz by pełniej uświadomić sobie, że trzeba na niej tak żyć, by kiedyś móc się spotkać z Jezusem w niebie. Przecież nie zostawił nas sierotami. Zostawił nam swego Ducha, który w Kościele przypomina nam i poucza, jak żyć, by spotkać się kiedyś z powracającym Jezusem, który do nieba wstąpił, aby tam przygotować nam miejsce.

18 maja jako wspólnota parafialna dziękowaliśmy Bogu za dar życia i wiary Karola Wojtyły, św. Jana Pawła II, którego 100 rocznicę urodzin obchodziliśmy. Radując się posiadaniem relikwii tego świętego Papieża najpierw, w szczególnym nabożeństwie, zanosiliśmy za jego wstawiennictwem do Boga nasze prośby i intencje.

W czasie Mszy św., której przewodniczył ks. Proboszcz uwielbialiśmy Boga za to, że obdarzył Kościół w Polsce i na całym świecie tak dobrym pasterzem, który do końca troszczył się o powierzone sobie owce. Wyrazem naszego uwielbienia było uroczyście zaśpiewane Te Deum laudamus - „Ciebie Boga wysławiamy”. Na zakończenie Eucharystii natomiast, po błogosławieństwie relikwiami św. Jana Pawła II, naszą świątynie wypełnił radosny śpiew pieśni oazowej „Barka”, tak lubianej i często śpiewanej przez naszego Wielkie Papieża.

Naszą parafię i wszystkie jej rodziny oraz całą Polskę, w tym szczególnie trudnym czasie raz jeszcze powierzamy opiece i wstawiennictwu tego wielkiego świętego. Św. Janie Pawle II, módl się za nami.  

Zapraszamy do galerii

  List Prezydium KEP z okazji 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II

Z okazji 100. urodzin Papieża, Telewizja Polska przygotowała wyjątkowy serwis internetowy jp2.tvp.pl – to najbogatsza cyfrowa biblioteka materiałów o życiu Jana Pawła II. Zgromadzono ponad 100 godzin telewizyjnych nagrań z różnych okresów, przechowywanych w zbiorach TVP. Zbiory obejmują filmy dokumentalne, homilie, zdjęcia, teksty publicystyczne i relacje ze spotkań oraz ponad 500 materiałów filmowych ze wszystkich ośmiu pielgrzymek Jana Pawła II do Polski.

13 maja 1917 – pierwsze objawienie się Matki Bożej

Pierwsze objawienie Matki Bożej trojgu dzieciom miało nastąpić 13 maja 1917 roku. Łucja, Franciszek i Hiacynta pilnowały stadka owiec na łące Cova da Iria, należącej do ojca Łucji. Jednocześnie bawiły się budując murek dookoła krzewów. Wtedy przestraszył je błysk światła, który początkowo wzięły za błyskawicę. Postanowiły wraz z owcami powrócić do domu. Kiedy błysk się powtórzył, dzieci ujrzały w koronie dębu skalnego, około metr nad ziemią, kobietę otoczoną świetlną poświatą. Kobieta ubrana była na biało, na suknię narzuciła obszerny szal, podobny do tych jakie nosiły miejscowe kobiety.

Postać przemówiła do nich. Poinformowała, że przychodzi z Nieba, ale nie ujawniła jeszcze swojej tożsamości. Dlatego dzieci nazywały ją Piękna Pani. Poprosiła dzieci, aby przychodziły w to miejsce przez 6 kolejnych miesięcy, dnia 13 o tej samej godzinie. Obiecała, że podczas ostatniego spotkania wyjawi kim jest. Łucja zadała kilka pytań, pytając m.in. czy pójdą do Nieba. Piękna Pani odparła, że cała trójka pójdzie do nieba, dodając przy Franciszku, że musi wcześniej odmówić wiele różańców. Radziła im też odmawiać różaniec w intencji zakończenia wojny.

Zapytała też, czy chcą ofiarować się Bogu, aby znosić wszystkie cierpienia, które On ześle na nich jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi jest obrażany i jako prośba o nawrócenie grzeszników. Kiedy dzieci odpowiedziały twierdząco, oświadczyła: „Będziecie więc musieli wiele cierpieć, ale łaska Boża będzie waszą siłą!”.

Na koniec dzieci padły na kolana odmawiając modlitwę. Kobieta przez jakiś czas przyglądała się im, a na koniec uniosła się ku niebu i wzleciała w górę niknąc w oddali.

Zapraszamy do galerii

W tym Uroczystym Dniu Imienin,
przyjmij Księże Stanisławie,
szczere i serdeczne życzenia:
długich lat życia przepełnionych
zdrowiem i szczęściem.
Pogody ducha, pomyślności
i ludzkiej życzliwości.
Dni pełnych słońca i radości
oraz błogosławieństwa Bożego
i opieki Matki Bożej.

Parafianie

W piątek 8 maja, w czasie Mszy św. koncelebrowanej o godz. 18.00 modliliśmy się w intencji
Ks. Stanisława Mleczko SCJ z okazji jego imienin.
Na zakończenie Mszy św. Ksiądz Proboszcz i przedstawiciele Rady Duszpasterskiej
złożyli drogiemu Solenizantowi życzenia.

 Zapraszamy do galerii

W niedzielę, 3 maja nasza wspólnota parafialna pw. Dobrego Pasterza przeżywa dzień Odpustu Parafialnego.

O godz. 12.30 została odprawiona Uroczysta Suma Odpustowa, której przewodniczył i kazanie wygłosił ks. Krzysztof Paluch SCJ,  przełożony wspólnoty Księży Sercanów w Lublinie.

Zapraszamy do galerii

Retransmisja Sumy Odpustowej

3 maja Kościół katolicki w Polsce obchodzi uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Święto zostało ustanowione na prośbę biskupów polskich po odzyskaniu niepodległości po I wojnie światowej.

W roku 2020 liturgiczna uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski (3 maja) zbiega się z obchodem 4. niedzieli wielkanocnej. Zgodnie z zasadami podanymi w Tabeli pierwszeństwa dni liturgicznych uroczystość maryjna powinna być obchodzona w poniedziałek, 4 maja. Na prośbę Konferencji Episkopatu Polski, rzymska Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów mocą dekretu zdecydowała, że uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski będzie obchodzona w sobotę, 2 maja.

Papież Benedykt XV zatwierdził święto dla Kościoła w Polsce w 1920 r.

Nawiązuje ono do ważnych wydarzeń z historii Polski: obrony Jasnej Góry przed Szwedami w 1655 r., ślubów króla Jana Kazimierza - powierzenia Królestwa Polskiego opiece Matki Bożej, a także do uchwalenia Konstytucji 3 maja.

Święto to wyraża wiarę Narodu w szczególną opiekę Bożą, jakiej Polacy doświadczali i doświadczają za pośrednictwem Matki Bożej.

W czasie uroczystości, które miały miejsce we Lwowie 1 kwietnia 1656 przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej król ogłosił Matkę Bożą patronką Królestwa Polskiego. Odśpiewano litanię do Najświętszej Panny, a nuncjusz apostolski dodał wezwanie: "Królowo Korony Polskiej, módl się za nami", które zgromadzeni biskupi i senatorowie trzykrotnie powtórzyli. Król przyrzekł szerzyć Jej cześć, ślubował wystarać się u papieża o pozwolenie na obchodzenie Jej święta jako Królowej Korony Polskiej, a także zająć się losem chłopów i zaprowadzić sprawiedliwość społeczną.

Papież Pius X w 1908 r. zezwolił na wpisanie wezwania "Królowo Polski" na stałe do Litanii loretańskiej. W tym samym roku ustanowił też dla diecezji lwowskiej święto Królowej Polski.

Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę biskupi zwrócili się do Stolicy Apostolskiej z prośbą rozszerzenia tego święta na całą Polskę. Jako datę zaproponowano dzień 3 maja, na pamiątkę pierwszej polskiej Konstytucji, która realizowała część ślubowań króla Kazimierza.

Oficjalnie święto obchodzone jest od 1923 roku, choć Maryję jako Królową Polski czczono o wiele wcześniej, czego przykładem jest "Bogurodzica" - najstarsza polska pieśń religijna, która pełniła często rolę hymnu narodowego. Po reformie liturgicznej w 1969 r. święto zostało podniesione do rangi uroczystości.

Msze św. w naszym kościele jak w każdą niedzielę.

Maj - dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku - to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. Szczególnie w Polsce gromadzimy się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych. Pierwsze nabożeństwa majowe zaczęto odprawiać w Polsce w połowie XIX wieku w Płocku, Toruniu, Nowym Sączu i Krakowie, a od 1852 r. - uroczyście w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Po 30 latach stało się ono bardzo popularne i znane w całym kraju.

Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już na Wschodzie w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie.

Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który rzucił tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+ 1284). Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. Litania Loretańska powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana.

Zapraszamy na nabożeństwa majowe odprawiane codziennie o godz. 17.30.
W niedziele nabożeństwo o godz. 18.00.

W niedzielę 26 kwietnia 2020 r. rozpocznie się w XII Tydzień Biblijny pod hasłem: "Misterium Słowa, które stało się Chlebem życia."

Inauguracji Tygodnia Biblijnego w Niedzielę Biblijną – 26 kwietnia br. towarzyszyć będzie IV Narodowe Czytanie Pisma Świętego, które nawiązuje do przeżywanej niedawno 1050-tej rocznicy Chrztu Polski i proklamacji Ewangelii, która stała się kamieniem węgielnym polskiego narodu i państwa oraz polskiej kultury. Do wspólnotowej lektury na czwarte Narodowe Czytanie Pisma Świętego została wybrana Ewangelia według św. Mateusza.

Słowo Boże ukształtowało naszą tożsamość jako Polaków i stanowiło światło w najtrudniejszych chwilach naszego narodowego życia. Także w obecnym czasie, kiedy jako społeczeństwo zmagamy się z pandemią o globalnym zasięgu, niesie ono siłę zmartwychwstałego Chrystusa i pociechę Ducha Świętego, motywuje do służby i do poświęcenia. Serdecznie zachęcamy do tego, abyśmy w naszych parafiach w czasie XII Tygodnia Biblijnego i IV Narodowego Czytania Pisma Świętego dzielili się nawzajem skarbem Ewangelii - ks. prof. Mirosław S. Wróbel, Moderator Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II w Archidiecezji Lubelskiej.