W środę, 10 grudnia, rozpoczęła się wizyta duszpasterska zwaną „kolędą”.

Kapłan raz w roku składa wizytę w każdej katolickiej rodzinie. Celem wizyty duszpasterskiej jest błogosławieństwo domu, wspólna modlitwa i bliższe rozeznanie stanu duszpasterskiego wiernych należących do wspólnoty parafialnej. Domownicy powinni przygotować stół nakryty białym obrusem a na nim: świece, krzyż, pismo św., wodę święconą i kropidło.

Kolęda w dni powszednie rozpoczyna się o godz. 16.00, w soboty od godz. 9.00.

Woda święcona znajduje się w przedsionku kościoła.

Kapłani odwiedzą parafian w nadchodzącym tygodniu w następującym porządku:

7 grudnia po Mszy św o godz. 11.00 Św. Mikołaj odwiedził naszą parafię. Dość utrudzony dotarł na ul. Radzyńską. Na parkingu przed kościołem zostawił swoje renifery i w asyście lektorów i ministrantów wszedł do kościoła, w którym zgromadziły się dzieci i dorośli. Wszyscy bardzo gorąco przywitali naszego gościa, który obdarował każdego słodkim prezentem. Wszyscy zapewniali, że są grzeczni, a jeśli ktoś miewał gorsze dni teraz na pewno się poprawi.

Na zakończenie wszyscy zrobili sobie pamiątkowe zdjęcie z Mikołajem.

Zapraszamy do galerii

W drugą Niedzielę Adwentu, w przed dzień Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, po Mszy św. o godz. 11.00 ks.  Krzysztof Slachetka SCJ poświęcił medaliki dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej.

Jest to kolejny ważny krok w przygotowaniu do pełnego uczestnictwa w Eucharystii dla uczniów III klas.

Zapraszamy do galerii

Dziś, w niedzielę 30 listopada, w Kościele katolickim rozpoczyna się Adwent. Jest to bogaty w symbolikę, czterotygodniowy okres przygotowania do Bożego Narodzenia oraz wzmożonego oczekiwania na koniec czasów i ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa. Czas Adwentu, który nie jest okresem pokuty, ale radosnego oczekiwania, obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

W Pierwszą Niedzielę Adwentu, w Kościele rozpoczyna się nowy rok duszpasterski pod hasłem „Uczniowie-misjonarze”.

Najpiękniejszym wzorem przeżywania Adwentu niech będzie dla nas Matka Najświętsza. Niech częste uczestniczenie w tym czasie we Mszy św. roratnej i w rekolekcjach pomogą nam w owocnym przeżywaniu tego błogosławionego czasu.

Gorąco zapraszamy wszystkie dzieci wraz z rodzicami, młodzież i dorosłych
do wzięcia udziału w Mszach św. Roratnich, które odprawiamy
od poniedziałku do piątku o godz. 18.00.

List pasterski Metropolity Lubelskiego na Adwent 2025 r.

Również w I Niedzielę Adwentu na zakończenie każdej Mszy św. poświęcone zostały Opłatki Wigilijne oraz świece Caritas, które są dostępne w przedsionku kościoła przez każdą niedzielę Adwentu. Można je również nabywać w tygodniu w kancelarii, czy zakrystii. 

W dniu dzisiejszym obchodzimy Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata.

Uroczystość ta ma nam uświadomić, że Chrystus jest Królem całego stworzenia - wszechświata. Jego panowanie nie wynika z jakichś dokonań, z wybrania czy z wywalczenia tej godności. On jest Królem, bo jest Bogiem-Człowiekiem, Stworzycielem i Odkupicielem. Z tego właśnie tytułu ma absolutną władzę. Bóg nie tylko stworzył świat, ale ciągle go stwarza i nim włada. Królestwo Jezusa jest czymś zupełnie innym od wszystkich królestw ziemskich. Dotyczy ono wszystkich narodów, wszystkich miejsc i wszystkich czasów.

W Uroczystość Chrystusa Króla, patronalne święto Liturgicznej Służby Ołtarza podczas Mszy św. o godz. 11.00 czterech chłopców zostało przyjętych do grona ministrantów, jeden rozpoczął formację aspiranta, a dwóch ministrantów ks. Proboszcz pobłogosławił do funkcji czytania Słowa Bożego podczas liturgii. Pozostali ministranci i lektorzy odnowili swoje przyrzeczenia wypowiadając przed całym Ludem Bożym, że będą „dalej pełnić zaszczytne zadania pobożnie, pilnie i radośnie”. Również na tej Mszy św. do scholi dziecięcej Serduszka zostały przyjęte 3 dziewczynki i 2 chłopców. Pozostałe dziewczęta odnawiały przyrzeczenia radosnego zaangażowania się w posługę liturgiczną w naszej Parafii.

Ks. Proboszcz gratulował nowo przyjętym do LSO oraz do scholki, życząc im między innymi wytrwałości i radości z pełnionej służby przy ołtarzu. Nie zabrakło także słów wdzięczności względem rodziców, którzy wkładają wiele wysiłku, by umożliwić swoim dzieciom uczestnictwo w tych grupiach parafialnych.

Zapraszamy do galerii

Przez dwa dni piłeczka do tenisa stołowego królowała w sali kolumnowej.

Do rozgrywek w singla i debla zgłosili się młodzi i starsi. Dobra atmosfera i rozmowy o sporcie towarzyszyły zawodnikom i w sobotę i w niedzielę.

Jest pomysł by częściej organizować takie zawody ...

Zapraszamy do galerii

Narodowe Święto Niepodległości to dla Polaków jedno z najważniejszych świąt państwowych. Po 123 latach zaborów – niewoli naznaczonej walką, cierpieniem i wysiłkiem wielu pokoleń Polek i Polaków – nasz kraj odzyskał suwerenność.

Podczas dorocznych obchodów 11 listopada czcimy pamięć tych, którym zawdzięczamy własne państwo, którym udało się podnieść kraj z ogromnych zniszczeń I wojny światowej, stworzyć warunki rozwoju ekonomicznego, modernizacji gospodarczej i cywilizacyjnej.

We wtorek, 11 listopada, obchodziliśmy 107. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Wyrażamy wdzięczność wobec tych wszystkich, którzy ofiarą swojego życia, pióra, słowa i pieśni wywalczyli Wolną i Niepodległą Polskę. Niech to będzie dzień pogłębionej refleksji nad naszym patriotyzmem.

Dziś w parafii Dobrego Pasterza w Lublinie, z inicjatywy ks. proboszcza Zenona Siedlarza (SCJ) oraz świeckich parafian, na Uroczystej Mszy św. o godz. 9.00 modliliśmy się za Polskę — za wszystkich, którzy budowali jej wolność modlitwą, pracą, a niekiedy najwyższą ofiarą. Intencja Mszy obejmowała tych, których serca biły w rytmie miłości do Ojczyzny — w mundurze, w sutannie i w codziennym trudzie służby drugiemu człowiekowi. W kazaniu padły słowa o patriotyzmie, który nie kończy się na barwach i słowach, lecz trwa w wierności wartościom, w trosce o człowieka i o świat, który zostawimy następnym pokoleniom.

Wolność – przypomniał ks. wikariusz Michał Koźbiał (SCJ) – dojrzewa w sercu, tam, gdzie człowiek potrafi przebaczać, służyć, dziękować i czynić, jak trzeba, nie oczekując nic w zamian.

W modlitwie wiernych zabrzmiały prośby o mądrość dla rządzących, zgodę w narodzie, pokój w świecie i siłę dla tych, którzy czują się zapomniani. Modliliśmy się, by Polska była domem dla wszystkich — wolnym od nienawiści, wiernym prawdzie i zakorzenionym w Bogu. Wspomnieliśmy również tych, którzy spoczywają na Górkach Czechowskich i tych przeniesionych już na cmentarz przy ulicy Unickiej, by ofiara ich życia przyniosła błogosławione owoce przebaczenia i zgody pośród między nami.

Niech ta wspólna modlitwa będzie naszą cichą przysięgą: że wolność i dobro, które odziedziczyliśmy, pozostaną żywe w nas i w tych, którzy przyjdą po nas. Po Mszy św. wspólnie zaśpiewaliśmy kilka pieśni patriotycznych.

Zapraszamy do galerii

2 listopada Kościół wspomina w liturgii wszystkich wierzących w Chrystusa, którzy odeszli już z tego świata, a teraz przebywają w czyśćcu. Przekonanie o istnieniu czyśćca jest jednym z dogmatów naszej wiary.

Obchód Dnia Zadusznego zainicjował w 998 r. św. Odylon (+ 1048) - czwarty opat klasztoru benedyktyńskiego z Cluny (Francja). Praktykę tę początkowo przyjęły klasztory benedyktyńskie, ale wkrótce za ich przykładem poszły także inne zakony i diecezje. W XIII w. święto rozpowszechniło się na cały Kościół Zachodni. W wieku XIV zaczęto urządzać procesję na cmentarz do czterech stacji. Piąta stacja odbywała się już w kościele, po powrocie procesji z cmentarza. Przy stacjach odmawiano modlitwy za zmarłych i śpiewano pieśni żałobne.

W Polsce tradycja Dnia Zadusznego zaczęła się tworzyć już w XII w., a z końcem wieku XV była znana w całym kraju. W 1915 r. papież Benedykt XV, na prośbę opata-prymasa benedyktynów zezwolił, aby tego dnia każdy kapłan mógł odprawić trzy Msze święte: w intencji poleconej przez wiernych, za wszystkich wiernych zmarłych i według intencji Ojca Świętego.

Za pobożne odwiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 30 listopada i jednoczesną modlitwę za zmarłych można uzyskać odpust zupełny. Kościół zachęca do ofiarowania odpustów za zmarłych (niekoniecznie muszą być to osoby nam znane, nie musimy wymieniać konkretnego imienia - wystarczy ofiarować odpust w intencji osoby zmarłej, która tego odpustu potrzebuje). Przez taki dar sam ofiarodawca zyskuje dla siebie odpust zupełny w godzinie swojej śmierci.

Do uzyskania odpustu zupełnego wymagane są następujące warunki:

1. Stan łaski uświęcającej (jeśli jej brak - Spowiedź sakramentalna).
2. Przyjęcie Komunii Św.
3. Modlitwa w intencjach Papieża (czyli nie za Niego, ale w tych intencjach jakie On wyznacza - nie trzeba ich znać, wystarczy wzbudzić w sobie takie pragnienie i odmówić dowolną modlitwę).
4. Brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.
5. Spełnienie dzieła naznaczonego odpustem zupełnym. (jeśli tym dziełem jest nawiedzenie kościoła lub kaplicy to należy również odmówić „Ojcze nasz” i „Wierzę”).

Płomienie i kwiaty to widzialne znaki tego co niewidzialne: tęsknoty, żalu i spóźnionych pojednań. To wszystko czyni z listopada wyjątkowy czas do rozmyślań nad tajemnicą śmierci i zmartwychwstania.

Jednak 1 listopada - Uroczystość Wszystkich Świętych jest dniem radości. Kościół wspomina tych, którzy osiągnęli zbawienie, a wiernym pielgrzymującym na ziemi wskazuje ich jako przykład życia zgodnego z duchem Ewangelii. Odwiedzając nasze cmentarze przybliżmy sobie prawdę o świętych obcowaniu, to znaczy o wspólnocie z naszymi poprzednikami w drodze do nieba. Pamiętajmy, że w tym dniu my, jako katolicy, mamy obowiązek uczestniczenia we Mszy św.

ODPUST ZA WIERNYCH ZMARŁYCH

Odpustu zupełnego, który może zostać ofiarowany wyłącznie za dusze w czyśćcu, udziela się wiernemu, który:

1. w poszczególnych dniach od 1 do 8 listopada pobożnie nawiedzi cmentarz, i przynajmniej w myśli pomodli się za zmarłych;
2. w dzień wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych nawiedzi pobożnie kościół lub kaplicę i odmówi tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”.

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

1. Stan łaski uświęcającej (jeśli jej brak - spowiedź sakramentalna).
2. Przyjęcie Komunii Św.
3. Modlitwa w intencjach papieża (czyli nie za Niego, ale w tych intencjach jakie On wyznacza - nie trzeba ich znać, wystarczy wzbudzić w sobie takie pragnienie i odmówić dowolną modlitwę).
4. Brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.
5. Spełnienie dzieła naznaczonego odpustem zupełnym (jeśli tym dziełem jest nawiedzenie kościoła lub kaplicy to należy również odmówić „Ojcze nasz” i „Wierzę”).